 |
The great ocean drive |
 |
Howdy folks,
Lang niks meer van julle gehoord. Jullie zullen allemaal een beetje genoeg hebben van al die positieve, leuke, spannende dingen die wij mee maken terwijl jullie in het kikkervisjesland maar gewoon je dagelijkse beslommeringen hebben. Wellicht dat ik eens de tijd moet nemen om wat negatieve ervaringen op te schrijven. hmmm, eens even zien.
Het strand
Vanaf Sydney omhoog wordt het strand wat minder mooi en vrij van algen en andere troep. Op heel veel plaatsen kun je niet zwemmen omdat de stroming veel te sterk is en er haaien rondzwemmen.
Ozzy rijstijl
Laat qua vriendelijkheid nogal wat te wensen over. Snel geïriteerd, toeterend om het minst of geringste en ze houden zich allemaal veel te braaf aan de maximum snelheid.
Afstanden
Brein-opblazend groot is Australië. Om een redelijk deel van Australië te kunnen zien heb je minimaal 3 maanden nodig! Soms ligt de dichtsbijzijnde stad 1100 km verder. Dat is ELFHONDERD KILOMETER, oftewel van Nederland naar Italië. Oftewel in europa 3 landen verder, en hier een stad verder.
Dinsdag 6 feb
We hadden een leuk stel ontmoet die ons adviseerde om 'the great ocean drive' te gaan doen op de laatste dag dat we de auto hadden. Dit ritje was 250 km langs een van de meest spectaculaire kustlijn die ik tot nu toe heb meegemaakt vol met oude vuurtorens en prachtige ver-gezichten. In de zee staan hier meerdere grote pilaren van een soort mergel (maar dan harder). De pilaren zijn blijven staan terwijl de rest van de kust is weggeslagen, en geven een ontzettend mooi en dramatisch gezicht.
We waren al vroeg op stap gegaan, want het zou weer een bloederig hete dag worden. Met zijn drieën in de auto hebben we 'down under' muziek meegezongen en met het bandje van Billy Connely over Australië meegeschaterd. Af en toe stoppen en een stukje dartelen langs de zee . Veel foto's van stenen gemaakt (en later weer gewist) en van elkaar. De weg was bochtig en ging op en neer als een slang die aan de kustwand geplakt was. Sommige steenformaties waren wel 40 meter hoog en hadden namen als 'De twaalf apostelen' en 'London Bridge' waar het zeewater ongenadig tegenaanbotste en beukte.
Halverwegen kwamen we ook nog 3 koala's in het wild tegen die in een boom lagen te hangen zoals gewoonlijk, en ons toeristen die met bosjes tegelijk op de rem stonden en met camera's kwamen aanklikken keurden ze geen blik waardig.
Tegen de avond zijn we nog even de zee ingelopen en besloten dat het te koud was. En het toetje was een echt engelse portie 'fish and chips' waarna we weer huiswaarts keerden. Het totaal van de teller in de auto was alweer over de 5000 km gegaan. Onvoorstelbaar, want op de kaart is het echt heel weinig en had ik het gevoel dat we veel minder hadden gereden...
Woensdag 7 feb
Het was vandaag zo warm dat we helemaal nergens aan toe zijn gekomen. We waren helemaal uitgeteld, al aan het begin van de dag! Al onze plannen zijn in het zweetwater gevallen.
's nachts toen het enigzins begon af te koelen zijn Micha en ik het park in gegaan om daar de possums te voeren. De temperatuur was gelukkig al weer behoorlijk terug gevallen naar 26 graden dus hebben we ons prima kunnen vermaken met de koddige beestjes. Possums hebben grote rechtopstaande oren en lijken qua kleur en grote op katten. Ze hebben korte voorpootjes waarmee ze als eekhoorntjes voedsel mee kunnen oppakken en in hun bek stoppen. In NZ worden ze opgejaagd en afgemaakt omdat ze een plaag vormen, in Australië zijn ze beschermd omdat ze bedreigd zijn. Irony oh sweet irony.
Donderdag 8 feb
Weer vreselijk warm maar we wilden per sé nog wat van Melbourne zien. De oude gevangenis van Melbourne was een onvergetelijke ervaring, soms deprimerend maar zo'n oude gevangenis geeft een heel bijzonder gevoel. Je voelt bijna de aanwezigheid van de gevangenen, de stank en de angstige geluiden. In deze gevangenis was de beruchte Australische revolverheld Ned Kelly terechgesteld. Ned was samen met zijn familie op het slechte pad terecht gekomen en was een gehaaide gozer die de Australische politie menig keer voor schut had gezet. Het was zeker geen lieverdje maar door zijn gedurfde stijl en uitgesproken aversie tegen de authoriteiten was hij voor de gewone australiër een soort Robin Hood geworden en antiheld nummer één. Hij had voor zichzelf van ploegscharen een kogelvrij vest gemaakt en een helm. Het koste de authoriteiten erg veel moeite om hem te pakken te krijgen, en toen ze hem hadden werd hij aan de galg opgehangen in de gevangenis van Melbourne.
Eén van de hoogtepunten van de gevangenis vond ik de anti-mastrubatie handschoenen (leuke woordspeling, niet?). Wat een rotzakken waren dat zeg! Dat ze zelfs zoiets van de gevangenen afnamen, onmenselijk.
Wisten jullie trouwens dat Melbourne thuis is van:
- Fosters bier
- Dame Edna
- Vegimite
Dat wisten jullie vast niet!
Vrijdag 9 feb
Alweer gingen we op weg naar een vliegveld, en een nieuwe bestemming. We vlogen van Melbourne naar Adelaide en vervolgens naar Alice Springs. Alice Springs ligt in het rode hart van Australië waar we de laatste dagen van ons bezoek aan Australië zouden doorbrengen. Direct bij aankomst zie je al dat dit het land van de aboriginals is. In de grote steden zie je namelijk zelden of nooit aboriginals, maar hier is het ongeveer een kwart van de bevolking. We werden van het bloedhete vliegveld opgehaald en naar Toddy's Backpackers Resort waar we direct het zwembad in doken om een klein beetje af te koelen. 's avonds was er een gezellige bbq waar we al een aantal van onze medereizigers op de Safaritocht ontmoeten...
Het beloofde een prettig gestoord gezelschap te zijn...
| |
 |
|
Het laatste nieuws |
|
Voeg een reactie toe
Voeg een tip toe
Mail ons onderweg
|
