 |
Koken met Thaise sterren |
 |
Hello my fliends,
Interessante observatie; als je een tijdje thais/australisch/americaans engels aanhoord ga je je automatisch daar aan aanpassen. In Australië zeg je na een weekje 'no worries mate'. Hier in Thailand begin je het onderwerp snel te verbasteren; 'you give ball to me','You strir now','how much?'(wijzend naar een boedhabeeldje).
Nog een observatie is dat we na zes maanden reizen moe worden. We raken sneller geïriteerd en zijn eerder opgebrand dan normaal. En langszaam aan beginnen we steeds meer naar thuis te verlangen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we liever nu al thuis zouden zijn, want daarvoor is Thailand veel te mooi en is er hier veel te veel leuks te doen.
Momenteel zijn we in Noord-Thailand op de grens met Laos en Birma. Je kunt hier een miljoen leuke dingen doen, Thaise kookles, brommerrijden, bungyjumpen, go karten, je uitleven in de nachtbazaar, tochten maken met olifanten, ossekar-ritjes, bergstammen bezoeken, thaise massages, riverrafting, jungletochten, tempels van hier tot Tokyo (letterlijk), heerlijk eten, thaise dansen. enz enz.
Dat vind ik nog het meest opvallende van Thailand het is zo divers en de Thais hebben op een of andere manier hun eigen cultuur sterk weten te behouden te midden van al dat westerse geweld.
Zondag 18 feb
Zwemmen was het woord van de dag. Even lekker in de zon hangen en af en toe een dipje in de pool. Poolservice erbij voor een drankje zo nu en dan en verder alleen maar lekker lezen en typen. Heerlijk. Tot een dikke kerel het nodig vond om vlak naast ons in het water te duiken en Sas en haar spullen zijknat te spatten. Geen sorry of nix, hij deed of zijn neus bloedde. Mijn mannelijke trots roerde zijn lelijke hoofd en enige tijd later kon ik mijn jaren training in de edele kunst van het bommetjes maken uit de kast halen. Een goede aanloop, een hoge sprong, armen wijd, en een tsunami die zijn weerga niet kende overspoelde het hoopje kleren van onze kwelgeest. Een half uur later toen hij met zijn hoopje drijfnatte kleren onder zijn arm het zwembad verliet was de smaak van wraak zoet in mijn mond. Ik zei nog zo, géééén bommetjes maken!
's Avonds namen we de taxi naar het
treinstation waarvandaan we de Daewoo overnight express naar Chaing Mai zouden nemen. Vooraf nog even lekker wat Thais fastfood genomen. Echter ik had een grote schep soya saus over mijn eten gegooid die achteraf behoorlijk heet bleek te zijn. Daarnaast had ik ook nog wat gesneden groene pepers erbij die het geheel vulkanisch heet maakte. Ik at het op maar direct na het verorberen van mijn maal begonnen mijn ingewanden luidkeels te protesteren en moest ik letterlijk naar de pot rennen want het spoot er aan de onderkant zo weer uit. Nog nooit heb ik iets (buiten bier) zo snel door mijn darmkanaal zien gaan. Eenmaal in de trein werd alles weer rustig en kon ik met een gerust hart gaan slapen.
Maandag 19 feb
Na het ontwaken in de geweldadig heen-en-weer swingende trein kregen Sas en ik ruzie. Duidelijk een teken dat we moe waren en al zes maanden 24 uur per dag met elkaar door hadden gebracht. Plots werd het onze beide teveel en barste de bom. Toen we om negen uur 's ochtends aankwamen in Chiang Mai stapten we beide met een pestbui uit. Eenmaal in het hotel aangekomen hebben we uitgebreid gepraat waarna we snotterend weer in elkaars armen storten en dodelijk vermoeid in een diepe slaap vielen.
We werden om half vijf 's middags verbaast wakker, aten avondeten en gingen weer terug naar onze kamer waar we wederom in een diepe slaap vielen.
Dinsdag 20 feb
Uitgerust en fris werden we wakker en na een uitgebreid ontbijt gingen we de stad in (Chiang Mia). Aangezien we bijna weer naar huis gaan kunnen we eindelijk souvenirs kopen. Plots zie je op elke hoek van de straat wel een leuk dingetje dat wel leuk in die hoek zou staan of dat leuk voor die of die zou zijn. Afdingen gaat ons inmiddels ook prima af dankzij een waterdichte strategie. Zorg dat je weet wat je wilt kopen, en dan bepaal voor je zelf hoeveel het jou waard is. Stop dat bedrag in een broekzak en begin teonderghandelen. Na een tijdje kom je op het bedrag dat je bereid bent te betalen. Keer met veel bombarie je zak/portomonee leeg en toon de lege inhoudt demonstratief. Je kunt helaas niet hoger want het geld is op!! Werkt altijd!
De hele dag slenterden we lekker doelloos door de stad. We bezochten nog een aantal wats (tempels) en regelden nog wat zaakjes voor de dagen daarna.
Woensdag 21 feb
De dag begon met een ritje in een open taxi naar de stad, waarvandaan we naar onze eindbestemming reden 'De Master Thai Chef Cookery Course' een Thaise kookles. Sas en ik wilde graag worden ingewijd in de edele thaise kookkunst. Eerst kregen we les in de verschillende kruiden waarna we onze eigen curry pasta gingen maken, de basis van bijna elk thais gerecht. Daarna kookten we twee soorten curry-gerechten (heet en extra heet) en leerden onderweg nog veel handige trucs van onze thaise meesterkok. Daarna volgde een heerlijk gerecht van groenten in zoetzure saus en heerlijke thaise soep. En we leerden we nog een noodle omelet te maken in de wok (waar de vlam in de pan sloeg, dit is echter onderdeel van de bereidingswijze dus ik heb al mijn haar nog!). Nadat we al deze heerlijke creaties als lunch hadden gegeten kregen we nog getoont hoe we een watermeloen konden omtoveren in een kunstwerk en hoe we kleefrijst moesten maken. We sloten af met het toetje, banaan in kokosmelk. Tegen de tijd dat we dit alles hadden verorberd waren we moe en loom en konden zo teruggereden worden en naar onze hotelkamer gerold worden. We hadden een hoop geleerd en een hoop lol gehad voor 35 gulden per persoon all in...
's Avonds bezochten we nog de supergezellige nachtbazaar, een soort mega Exnos met duizend en één kleine stalletjes waar even zoveel leuke prullaria verkocht werd.
We kwamen plots ergens achterin langs een boxring waar we naar een stevig potje thaiboxen hebben gekeken onder het genot van een biertje.
Toen we na een tijdje weer de bazaar op liepen en een klein zijstraatje in gingen, zag ik het...
Dat was het! Dat had ik nou altijd al willen hebben! Het was perfect en koste belachelijk weinig. Sas en ik waren allebij super-enthousiast, dus ging ik er voor!
Wat? Dat zullen jullie nog wel zien!!
Tot gauw van Joost en Sas
| |
 |
|
Het laatste nieuws |
|
Voeg een reactie toe
Voeg een tip toe
Mail ons onderweg
|
